Drzewo badań

Bezpieczne przystanie, gdzie śmiałkowie się zbierają, handlują i łapią oddech między wyprawami. Bijące serce każdego zasiedlonego świata.

Miasteczka wyrosłe na potęgę, z usługami, których nie da żadna wioska, a domem aukcyjnym jako klejnotem wśród nich.

Ciepłe łóżko i palenisko. Śmiałkowie, którzy tu odpoczną, wylogowują się zadowoleni i wracają o wiele ostrzejsi.

Otwórz sklepy dla swoich ludzi. Sprzedają, co znajdą, za monety i kupują, czego potrzebują, utrzymując złoto w ciągłym ruchu.

Wierzchowce na sprzedaż pod jednym dachem. Śmiałkowie kupują tu rumaka i przemierzają świat galopem.

Późne odblokowanie, dzięki któremu stajnie oferują skrzydlate rumaki, a śmiałkowie wzbijają się w przestworza.

Wielka hala targowa, gdzie śmiałkowie handlują między sobą, a ceny rosną i opadają wraz z tłumem.

Nazwane postacie i punkty orientacyjne, które ustawisz wszędzie, nadając światu jego bohaterów i ciche zakątki.

Poświęcona ziemia, do której wracają polegli. Stawiaj je blisko niebezpieczeństwa, by śmierć nigdy nie oznaczała długiej drogi powrotnej.

Przystanie i kursujące między nimi łodzie, które wiążą rozrzucone wyspy w jeden osiągalny świat.

Podniebne szlaki między twoimi węzłami. Śmiałkowie płacą za przelot i przecinają mapę w mgnieniu oka.

Wrota do groźnych, instancjonowanych głębin, gdzie śmiała drużyna kopie po najbogatsze łupy.

Głazy przy wejściu do lochu, które przywołują dalekich towarzyszy na próg, zamiast kazać im maszerować.

Obudź dzicz. Dzięki temu potwory dostrzegają intruzów na widok i ruszają w pogoń, zamiast czekać na cios.

Pozwól, by wśród szeregów wyrastali elitarni czempioni: rzadsi, groźniejsi wrogowie warci większej walki.

Śmiałkowie łączą siły wobec tego, czemu żaden nie sprostałby sam. Społeczny spoiwo żywego serwera.

Statuty wiążące śmiałków w trwałe bractwa, własny sztandar, pod którym się gromadzą i do którego przynależą.

Plecaki i sakwy. W chwili, gdy śmiałkowie mogą nieść łup i monety, budzi się cała gospodarka.

Warsztat wszystkiego, co wypada, sprzedaje się i nosi w twoim świecie.

Broń i pancerz, które zakładają twoi śmiałkowie, widoczna droga do mocy poza samymi poziomami.

Fachy do wyuczenia i złoża do eksploatacji, drugie powołanie, które zasila twoje rynki surowcem i rzemiosłem.

Nadaj każdemu śmiałkowi tożsamość, z własną dozwoloną bronią, pancerzem i postawą.

Warsztat twórcy zaklęć. Sam napisz zaklęcia i umiejętności swoich klas, ich koszty, czasy rzucania i efekty, a potem patrz, jak śmiałkowie robią z nich użytek.

Daj potworom własne księgi zaklęć. Bossowie zapowiadają wielkie płonące kręgi na ziemi, a śmiałkowie uczą się, czasem za późno, wychodzić z ognia.

Zawieszaj cele na miastach i NPC-ach. Śmiałkowie podejmują wezwanie, tropią cel i wracają po nagrodę, kierując tłum w zakątki, które chcesz ożywić.

Dzienne i powtarzalne zlecenia z własnym czasem odnowienia, stały rytm celów, który sprowadza śmiałków z powrotem.

Otwórz bramy dla starć gracz kontra gracz, na całym serwerze albo strefa po strefie.

Załóż nowe sztandary, pod którymi zbierze się twój lud i przeciw którym ruszy na wojnę.

Pozwól rywalizującym sztandarom odłożyć spór i wyruszyć razem, mieszane kompanie sięgające ponad podziałem frakcji.

Bojowe powołania, tarcza, ostrze, uzdrowiciel, strażnik, które świat przyznaje, gdy śmiałkowie dojrzewają.

Rozprowadź płycizny po ziemi. Da się przejść, ale spowalniają każdego, kto brnie.

Zamarznięte płycizny. Tam, gdzie zbadałeś wodę, pozwól jej ściąć się w śliskie tafle.

Ułóż rzeki roztopionej skały, które parzą lekkomyślnych i naginają ostrożne ścieżki wokół siebie.

Skażona ziemia, martwe drzewa, nagrobki i głazy. Ubierz zakątek świata w grozę.

Pędzle łąki i błota z ogrodowymi ozdobami, dla łagodniejszej ziemi, która zaprasza, a nie ostrzega.

Pochodnie, skrzynie i beczki, drobny ciepły bałagan, dzięki któremu miasto wygląda na zamieszkane.

Okazała fontanna, która wieńczy zadbany plac i daje twoim ludziom miejsce spotkań.

Rozbuduj sprzęt stojący za twoim światem, by więcej śmiałków grało naraz, zanim kolejki do logowania zepsują nastroje.